Meestal ben ik niet zo te spreken over de klantenservice van producten, abbonnementen of andere dingen waar ik aan vast zit. De medewerkers hebben hun standaard babbeltje, ga je verder dan die standaard, dan snappen ze je niet en kan het vaak ook niet. Of je wordt tig keer doorverbonden en kom je op hetzelfde uit. Het kan niet, of het kan.. zuchtend, mopperend word je dan geholpen. Ook de telefoonnumers waar je naar moet bellen zijn vaak niet gratis. Nee, het gemiddelde 0900 nummer zit toch al gauw rond de 20 a 30 cent per minuut. Auw. En dan is er nog de wachtrij. "Al onze medewerkers zijn in gesprek. Een ogenblik alstublieft" ..Ogenblik? Een ogenblik houdt in dat je ergens tussen de 5 en 15 minuten naar een stoffig oud bandje met hippe muziek uit de jaren 90 zit te luisteren.

Met frisse tegenzin belde ik vanmorgen de Hi klantenservice. Dat nummer was overigens nog een bitch om te vinden. Maar, na slechts een keer doorverbinden en een wachtrij van 3 minuten had ik iemand aan de lijn.
En zowaar... ze kon iets voor me betekenen! Sterker nog, nadat ik haar had uitgelegd wat het woord "stufi" in hield, was ze in staat iets te regelen voor me! Iets waar ik me al maanden aan erger. De Hi loopt namelijk te koop met het studentenabbonement. Leuk, enzo, minder betalen en je rekening wordt er pas na de stufi eraf gehaald. Ahum, de stufi valt dus op de 24e.. Nu is me al meerdere keren overkomen dat het geld er toch echt op de 23e af wordt gehaald. Waardoor ik soms in de min kom en geen geld meer uit de muur kan halen want ik heb rood staan niet aan (zelfbescherming ftw!). Maar ze regelde het! WOW!! Ze was sympathiek en nu gaat het geld er dus later af :). Mone blij!

We mogen een maandje de Wii van m'n moeder lenen. Met alles er op en eraan. Een balance board, kart-stuurtjes, een pistool ding, nunchucks, gewone controllers, een dance dance revolution mat, you name it. Maar eigenlijk wilden we alleen maar de wii fit. Want een beetje beweging kan ik wel gebruiken. Dus braaf op het ding staan, meten, wegen.. het leek allemaal heel goed. Goede BMI, redelijk gewicht, okaye balans. Ok kom maar op!!

De eerste paar dagen heb ik gestrompeld met spierpijn. Van de gekke yoga oefeningen. Ik moet mijn been waar en dan hoe? pfffft! Maar, de aanhouder wint. Nu, een weekje later al kan ik met redelijk gemak de meeste yoga dingetjes doen. Ook het aerobicen gaat me goed af. Eerst was het joggen bij de short track al een drama. Nu loop ik gerust alle programma's af. Alleen dat steps dingetje snap ik maar niet, maar goed.

Nu had ik melf een doel gezet. 5 kilo in 2 maanden eraf. Sounds reasonable, dacht ik. Blijk ik na een week elke dag braaf wii-fitten een kilo aangekomen. WTF?  Bigass WTF!!
Ik hoop maar dat het spierweefsel is..... Ik eet niet meer dan normaal, ok 1 keer gezondigd en een bak chocolade mousse veroberd (mijn dag was kut). Maar dat staat toch niet gelijk aan 1 kilo? Ik moest me nog verantwoorden van dat ding ook: "Do you have an idea why you gained weight?" ...grrr..

Al met al was dat best wel demotiverend.... Nou ja, thats life i guess.

Ik kan daar niet tegen he. Zit een webcomic te lezen. In die comic wordt een katje doodgemaakt. Dan klik ik maar weg. I am Legend wil ik niet zien omdat de hond doodgaat (or so I'm told). Animal Planet zet ik al helemaaaaal niet meer op. Iedere keer als ik daar naar zap zijn het zielige beestjes die slecht behandeld worden en dat soms met de dood moeten bekopen. Ik raak daar overstuur van.

Zielige kinderen doen het minder voor me. Ja ik vind het echt heel lullig dat kinderen in Somalie/Ethiopie/Honduras/elk-ander-3e-wereld-land het zwaar hebben. En dat ze ziek zijn. En dat ze slachtoffer zijn van wat voor plaag of oorlog dan ook. Maar het doet veel minder met me dan een puppy of kitten die mishandeld wordt. Ik krijg niet de neiging om weg te zappen na de zoveelste Unicef reclame. Dat heb ik wel met al die red de dieren in nood reclames.

Misschien is het ook wel omdat ik me verantwoordelijk voel. Mensen hebben zelf besloten om dieren te domesticeren en jagen voor sport. We hebben met z'n allen ooit eens gedacht dat we superieur waren aan alle andere dieren en dat een tijgervelletje voor de open haard best kan. Nu we nog maar 5000 tijgers over hebben is die gedachte weggevaagd. Maar ja, the damage is done. Then again, hebben kinderen een keuze dat hun ouders zo dom waren om onveilige seks te hebben? Kunnen zij het helpen dat de plek waar ze opgroeien vol ligt met mijnen of dat er hongersnood heerst? Toch voel ik daar minder bij.
Ik ben geen super dierenactivist ofzo. De wereld is oneerlijk. Oneerlijk voor het stukje koe op mijn bord, oneerlijk voor de puppy die geslagen wordt. Oneerlijk voor arme kinderen, voor jou, voor mij. Het is ook vast hypocriet van me dat ik zo denk. Maar ja, emoties he.. wat doe ik eraan

Ik zou willen dat ik er wat meer afstand van kon nemen. Dat ik niet metteen allerlei activiteit in mijn buik voel. Het gevoel van afkeur, het gevoel om het beestje uit de tv te pakken, op schoot te nemen en het te verzorgen. Klinkt als moederinstinct, maar ik heb het absoluut niet met kindertjes. Hoe komt dat dan, vraag ik me af.
Enniehoe, voorlopig geen webcomics/animal planet meer voor mij.

Myriad was supertof! dat voorop. Maar daar komt later een andere post over. Voor nu even tijd om over mijn leventje te babbelen.

Vanmorgen hebben Julian en ik  onze relatie bezegeld met een geregistreerd partnerschap. We waren al verloofd en dit is dan ook deel 1 van het "voor altijd en voor eeuwig" plan. Deel 2 is de daadwerkelijke bruiloft. Die komt pas in 2011 vanwege gebrek aan centjes.
Goed dan, geregistreerd partneren - zoals de ambtenaar in Hoek van Holland vanmorgen zei - is eigenlijk hetzelfde als trouwen. Het verschil ligt 'm in de erkenning van een eventueel kind. Dat is dan niet automatisch geregeld. Nu zijn er geen kinderen in de planning dus ik vind het allemaal prima.
Het was een piepkleine ceremonie. Alleen onze ouders en zusjes waren aanwezig. Dit omdat ik me er eigenlijk nog minder bij had voorgesteld dan dat het was. De ambtenaar was erg aardig, hij hield nog een half uur durende preek die gevuld was met humor over klussen en elkaar de ruimte geven. Erg leuk. Toen hebben we elkaars rechterhand vastgehouden en voluit "ja" gezegd op het juiste moment. Tadaaa, klaar. Oh nee, wacht, krabbeltje zetten. Nu ben ik dan officieel eigendom  van Julian en hij van mij. Jeej! I haz a male!

Verder hebben we veel foto's gemaakt op de pier bij Hoek van Holland. Het was erg gezellig. Gelukkig klikken mijn ouders goed met die van Julian. Da's toch altijd even afwachten. Daarna lekker gelunchd bij hotel New York op de kop van Zuid. Ouders gedag gezegd en lekker gerelaxed. Het voelt toch een tikkie anders om "officieel" samen te zijn. Het zit tussen m'n oren, dat weet ik, maar toch. 
Vanavond heb ik voor het eerst oesters gegeten. We waren op een avontuurlrijke tour. Oesters zijn.. vaag. Het is vooral nasmaak en je moet er niet op kauwen! Ik weet ook niet of ze nou echt als afrodisiac werken, volgens mij doet de wijn meer met me dan die hapjes drap. Maar goed, all in all was het heel fijn saampjes.

Nu kan ik me voorstellen dat men zich afvraagt waarom ik in godsnaam een geregistreerd partnerschap ga doen als ik toch al ga trouwen. Nou, dat komt door de overheid. Of beter gezegd, de belastingdienst. Die hebben besloten dat je vanaf volgend jaar alleen fiscaal partner kan zijn als je getrouwd bent, of geregistreerd partner. Met het nieuwe huisje en alles zouden we veel centen mislopen als we niet iets regelden (ik weet er het fijne niet van, vraag het alsjeblieft aan Jules) Nu willen we toch wel "echt" trouwen en onder huwelijkse voorwaarden maar het geld voor een bruiloft zat er gewoon niet meer in. Dus vandaar. De tip om het op de gratis dag te doen kreeg ik trouwens van sna  's moeder, she's cool!

Foto's van de dag komen zodra wij ze doorgezapt krijgen. En for the record, ik blijf gewoon mevrouw Guijt :D

Symbols is geweest. In mijn vorige post was ik best wel moe en ook nog heel emotioneel.

Dat ben ik nog steeds, maar op een wat kalmere manier. Ik heb het een plekje gegeven.  Ik vind het jammer dat symbols stopt, maar dat was niet waar de "burst" vandaan kwam.

Ik heb Lotus altijd heel impulsief gespeeld. Ooit een afspraak met mezelf gemaat "Het eerste dat je denkt, doe je". Dan kom je in bizarre situaties. Situaties  waar ik altijd wel een beetje om kon lachen, want dit had me als  "Simone" nooit zo overkomen. Maar met Lotus laat ik ook mijn emoties op de vrije loop. Als ik blij ben is het SUPER, als ik verdrietig ben kan er niks ergers bestaan.
Ik begon alleen met tijd in. De rest was er niet. Dat is echt heel schokkend voor iemand die altijd de warmte van haar groep had. Nu inneens alleen. Lotus probeerde aansluiting bij Raven te vinden. Maar dat ging niet zoals ze wilde. Raven verwachtte totaal andere dingen van haar.  Redelijk panikerend kreeg ze het voor elkaar om terug naar Runewall te komen. Daar was alleen nog maar Vaj. En daar mocht ze ook niet blijven.

De enorme vloedgolf van negatieve emoties heeft me heel erg laten schrikken. Niks was veilig meer. Mocht zelfs mijn eigen einde niet bepalen, dat werd van me afgenomen. Die machteloosheid werd me teveel. Ik kan de emotie nog steeds niet uitleggen. Wat ik wel weet is dat het rauw en pijnlijk was.  Ik kon niet meer vanaf een afstandje naar mezelf kijken en denken "waar heb ik mezelf nu weer in gezet"..
Het is enerzijds heel gaaf om te realiseren hoe echt emoties zijn uit een fictief karakter. Aan de andere kant ben ik geschrokken van mezelf, want zo kende ik mezelf niet.  Maar ook deze emoties zijn onderdeel van mijn geheel. En nu ben ik weer wat wijzer. Ik had deze ervaring niet willen missen, maar misschien wel wat meer gedoseerd willen ervaren.

Nu wil ik de emoties van me afschrijven in een einde dat passend is.

Verder was de hele Symbols larp dinges erg leuk om mee te maken. Maar dat heb ik geloof ik al eerder geschreven. Ik wil iedereen bedanken die  met, voor,tegen of langs me speelde. Ik hoop nog een keer te mogen larpen in een dorp waar de sfeer er zo goed in zat. De symbols crew heeft heel hard hun best gedaan om iets moois te faciliteren. En samen met de NPC's en PC's is het echt heel geslaagd gegaan.

Maar voor Lotus was Symbols 10 niet leuk. Het was niet leuk om haar te spelen. Het was niet leuk omdat niks ook maar een beetje ging zoals ik had gehoopt. Tuurlijk, de rest van de humus was er niet vanwege OC redenen (waarvan de meeste erg goed en een enkele suf). Dat zorgde al voor heel veel onzekerheid. Dat maakte het al erg lastig. Maar dit karakter is niet leuk ge eindigd en dat vind ik best wel jammer.

Ik heb voor meer dan de helft van de  tijd mijn backup karakter gespeeld. Dat was op zich wel leuk, maar het overtrof mijn "bleh" stemming helaas niet. Gelukkig heeft zijn wel een beter einde gehad.

Verder vond ik het wel leuk om te zien dat men zich vermaakte. Het grootste deel van de Symbols mensen hebben het denk ik leuk gehad. En dat is altijd goed om te zien. Ik ga Symbols wel missen. Het dorp had erg veel sfeer en er liepen veel leuke mensen rond. Ik zal Symbols altijd dankbaar zijn. En misschien schrijf ik later deze week wel een positiever berichtje als het allemaal gezakt is.

Jeej! We zijn over!

Dinsdag begon alle gekkigheid, zaterdag eindigde het. Nu zit ik tussen heel veel dozen te soggen. Op gejat intarwebz. Want uiteraard staan de computers nog niet (zit achter flappie). Eigenlijk hadden ze allang al moeten staan, maar zoals altijd, dingen vertragen zich nou eenmaal. Maar de keuken is ingeruimd en de katten zijn gelukkig.
Dat waren ze een hele tijd niet. Volgens mij hebben op z'n minst 6 mensen flinke schrammen op hun armen. Vooral Sadi bewees niet een kat maar een huispanter te zijn. Auw!
Gelukkig zijn de ergste dingen gedaan. Het laminaat ligt in de slaap en studeerkamer.  De muur in de woonkamer is voor 95% gestuukt (hoe schrijf je dat.....) en alle verf zit zo'n beetje op de juiste bestemming. Ik begin zelfs aan de verschrikkelijke vloer te wennen die in de woonkamer ligt en er niet uit kan.

Maar goed, dozen dus. Overal dozen. Dozen met boeken, met stof, met dingen waarvan ik niet meer wist dat ik ze had. En dat zijn de meest lastige dozen. Wat moet ik er nu mee, waar had ik dat ook alweer van? Oh! had ik dat dingetje nog! en zo ben ik gerust een uur zoet met herrineringen ophalen aan vergeten spulletjes die weer opduiken.

Het hebben van een bad is heerlijk. Ik ben allerlei badsopjes en spulletjes aan het halen. Het nadeel? douchen is een kunst. Ook is de badkamer afschuwelijk beeeeeeeeiiige gelakt door de vorige bewoners.. Het plan was om dat eraf te hogedrukspuiten.. Maar dat gaat  niet want het enige putje in de badkamer is in de badkuip. Dus al het hogedrukspuitwater (leuk woord voor galgje) kan dan niet weg.

In het centrum wonen maakt me lui. Dat merk ik nu al. Bwehhhh ik moet meer dan 10 minuten lopen.. pff.. ik pak de metro wel ;) . En overal lekker (afhaal) eten, maar geen supermarkt binnen die 10 minuten lopen. Hmmmmmm.....

Goed, nu weer verder met huiswerk inhalen. nog maar 200 paginas stoffig leesvoer!

We hebben de sleutels!!!!!!!

nu weer verder inpakken. over een uur gaat het intarwebz eruit hier. En dan om 19.00 uur aan in het nieuwe huisje. Moehaha.

Het mannetje is nu toch al een halve week ziek. Het begon vrijdag met een beetje een bleh gevoel. Toch de bbq doorgezet, want we dachten dat het migraine was. Dat wil men nog wel eens krijgen na stressvolle periodes. Maar nu heeftie al een dag of drie koorts en eigenlijk is hij gewoon heel zielig.  Nu blert iedereen om ons heen dat hij de Mexicaanse griep heeft. Laten we hopen van niet (morgenochtend bellen we de dokter om advies). 
Mensjes die op de bbq waren,  jullie zijn mogelijk ook slachtoffer. Excuses!!!! Hou jezelf alsjeblieft in de gaten. Het is maar een griepje, maar toch, tis wel sneu.

Edit 26-08-09: Zojuist gebeld met dokter. Het is de Mexicaanse griep. Maar geen zorgen, het is alweer op z'n retour en zolang hij het niet benauwd krijgt is het ook niet zo heel dramatisch als de media het doet lijken. :)

ander nieuws: Het is stilletjes. Afwachten tot Senter Novem de koopsubsidie goedkeurt.. Verder heb ik laminaat gekocht voor de slaapkamers en zoek ik een leuke bank die enigsinds betaalbaar is (mijn ouders gaan een bank doneren, mits het een leuk prijsje heeft)
Vandaag op de uni geweest. Voor een rondleiding en wat nutteloze workshopjes. Jeej, vette shit.. ahum. Het rooster is wel goed te doen; vrijdagen vrij! Super dus in combinatie met larp.

Naar dit!: The Fall   www.imdb.com/title/tt0460791/ 
Wat een mooie film zeg. Alleen al om je ogen een plezier te doen is ie het kijken waard! Ik kan voor geen meter reviews schrijven, dus dat ga ik hier ook niet proberen. Moest gewoon kwijt dat ik diep onder de indruk was. De acteurs, de kostuums, .. Tis allemaal erg mooi gedaan.

edit: Na wat nadenken moet ik dan een kleine voetnoot erbij doen. Qua verhaal haalt hij het niet bij Pan's labyrinth. Maar dat maakt het het niet minder waard om te kijken. ^_^

die japanners. Maar.. dan wil ik in het geval van een zombie-uitbraak niet een japanse zombie tegen het lijf lopen. Die zijn namelijk op Boot-camp geweest. Ziehier!

http://www.youtube.com/watch?v=1cOxlhpoHAg

M'n locker is stuk! Ik wilde de steekgrootte veranderen en ploef, ik had een stukje plastic in mijn hand dat een voormalig steekgrootte-aangevertje was.  Dit gebeurde uiteraard net op het moment dat ik weer een berg inspiratie had om dingen (af) te maken. Ik hoop dat het beestje nog gerepareerd kan worden. Dit. Dit is echt mijn soort geluk :P . Nu ben ik ook eigenlijk wel een soort sloopmachine in vermomming... Maar dan nog! frustreer!

Was f*cking awesome!!!!!

De groep was heel gezellig. Ik heb veel gelachen en ook veel spel gehad. Wat hoogepuntjes in random volgorde:

- tijdens de openingsceremonie muisstil zitten omdat achter je kamp rood en kamp zwart staan te joelen *piep!*
- naar het casino in je duurste zwarte kimono samen met je man, broer en geneesheer. Allemaal in het net. De blikken die we kregen wow...
- Randomly op andere hollanders stuiten (bij de toiletten voornamelijk)
- Het stiekeme vrouwenspel in kamp zilver. Zo heb ik ook kunnen genieten van het spel met de duitsers. Dankje Judith!
- Het spel met Gijs. Je bent echt heel lief voor me geweest. Dankjewel.
- Vrijdagnacht op stap met de beroemde piraat kapitein Jean Philippe Beaucoup-de-merde en zijn Justine. Jullie waren echt ontzettend grappig.
- Met dat gezelschap in een echte piratenbar terecht komen waar we zowaar weer op een hollander (kaas) stuiten. De sfeer daar was fantastisch.  Wat een feest!!
- De gouden kami die me indirect een complimentje heeft gegeven. :)
- Momoka san. Dankje voor je vriendschap en advies
- De reis naar DF was ook heel prettig dankzij Brian en Hans
- Allessandro (spelling...) die een echt goed-foute Spanjaard neerzette. Erg leuk spel mee gehad, en ook met zijn vrouw.
- Alle Yoshida's en niet-Yoshida's in onze groep. De sfeer was heerlijk.

Helaas was DF naast alle mooie momenten voor mij ook een breekpunt.  Ik heb het heel moeilijk gehad met mezelf. Al het opgehoopte verdriet van hoe ik mijn schooljaar heb moeten afsluiten kwam naar boven. Dit zorgde voor veel hoofdpijn en vermoeidheid. Hierdoor ben ik een dagje eerder dan gepland richting huis gegaan. Dat was echt heel kut om te beslissen. Maar ik ben wel blij dat ik het gedaan heb. Uiteindelijk moest ik mezelf bij elkaar rapen, zodat ik nu eindelijk verder kan gaan. Stiekem vind ik het belachelijk dat ik het zo aan me heb laten vreten. Maar blijkbaar is het gebeurd en dan  moet ik het oplossen ook. Gisteren een groot gedeelte van de dag zitten huilen als een meisje van 3. En nu is het op. Zo. Klaar. Op DF heb ik veel steun gehad van de mensjes daar. En ook veel van hun geleerd. Nogmaals, doumo arigato gozaimasu.

Vandaag is de taxateur bij het huisje langsgeweest. Het tegenbod van de makelaar was ook precies de waarde van het huisje. Mooi mooi. Ook kregen we te horen dat er nog iemand aasde op het huisje en bereid was meer te betalen! IEP! Dus we hebben het bod geaccepteerd. Take that! :D :D :D . De makelaar heeft stiekem nog gehoopt dat wij van het bod afzagen (duh, hij kon het voor meer verkopen) maar gelukkig voor ons is dat niet gebeurd.
Dus nu financieel gedoe waar ik nog minder van snap dan van het bieden. Maar ook gedoe wat toch moet gebeuren en veelal goed zou moeten gaan *even afkloppen*.
We kunnen over zodra de financiering rond is. Jeej! Ik mag de kleuren van het huisje kiezen. De muren mogen echter niet roze, paars of chuck norris rood. -_- (da's de afspraak met het mannetje, anders helpt hij niet met verven).

Edit: Dit krijg je als je enthousiast bent. Dan wordt uitleggen heeel moeilijk ;)
Waar praat Mone over in makkelijke stappen.

- Ik zag een huisje dat ik leuk vond.
- dat vond julian ook
- toen deden we een bod
- dat vond de makelaar van het huisje te laag
- de makelaar deed een tegenbod
- dat vonden wij redelijk, maar wilden toch zeker zijn van onze zaken
- wij stuurden een taxateur langs om de waarde te bepalen
- de taxateur zei dat de waarde van het huisje hetzelfde was als het bod van de makelaar
- wij vonden het goed, en hebben nu "deal" gezegd tegen de makelaar
- Iemand anders wilde het huisje ook.
- Diegene is nu te laat *insert evil laughter*
- Nu moeten er nog andere financiele dingen gebeuren waar ik geen verstand van heb.
- Als het goed is..  Gaat dit huis dus van ons zijn
- Mone blij *happy happy joy joy*


Daarnaast heb ik erg veel lol met mijn trial account van Warhammer online. Ik vind het een mooi spel. Heb nog geen PvP gedaan, maar dat komt vanavond oid. De bediening is redelijk gelijk aan WoW. Het is minder cartoony, redelijk schaarsgekleed (nou ja, de dark elves dan), en erg gevarieerd. Ook heb je Public Quests. Dat zijn gebieden waarin er objectives zijn voor iedereen. Een soort ongeorganiseerde raid. Meestal is dat leuk en er zitten ook weer prijzen aan verbonden. Ik speel momenteel 2 poppetjes. Een Witch Elf (soort rogue) en een Disciple of Khaine... welke een kruising tussen melee dps en healer is.. Ik zou bijna een deathknight meets priest zeggen.

Verder.. Morgen Drachenfest!!! oh yeah!!

We hebben op een huisje geboden!

Nou ja, Julian dan.. Want ik vind het doodeng! Wat is een reeel bod en wat niet? Hoe ver kun je gaan met afdingen? Wanneer moet je stoppen?  Het is een soort omgekeerd ebay spelletje. Op ebay begin je met een laag startbod en gaan mensen omhoog. Hier is het andersom. Vaag... Maar goed, ons eerste bod is niet geaccepteerd en er is een tegenbod gedaan. Nu kijken wat we daarmee doen.

Oh! het huisje (appartement) is in Rotterdam. Ligt midden in het centrum (Beurs is 5 minuten lopen, I kid you not), aan het water en het is er muisstil. Een stuk groter dan wat we in Utrecht op het oog hadden. Utrecht blijft onze fallback, mocht dit niet lukken. pffff.. ik hoop dat we het snel weten!

Verder gaat alles de goede kant op. Het is rustig en dat bevalt me heel goed. Ook het weer is niet meer zo bloedheet, wat betekent dat ik weer actiever ben. Ik snap nu het nut van een siesta. Maar het is zo zonde van m'n tijd :P

Seriously. Ik moet LEREN PLANNEN. Zelfs met een zee aan vrije tijd weet ik het voor elkaar te krijgen om alle dingen op een dag te schuiven waardoor ik alsnog het idee heb dat ik geen rust krijg. Hmz. I really should work on that.
Vandaag is zo'n dag.  Het begint met een lunchafspraak. Dan twee huisjes kijken. Naar huis rennen, omkleden, naar Amsterdam met shitatoyoru waar we eerst naar een concert van Regina Spektor gaan :D en daaaaaannnnnnnnn.... om vijf over middernacht naar de nieuwe Harry Potter film!
Needless to say..  lange dag.. Maar wel heel leuk! Alleen had ik die huisbezichtigingen toch beter op een andere dag moeten zetten. Naja, het is niet anders. Daar denk ik dan weer niet over na, muts die ik ben.

Gisteren voor het eerst "geraid"  met veel larpers in WoW. Het was heel leuk! Ookal was Zul'Gurub meer een slachtfeest dan een raid. We besloten om een 'echte' challenge te gaan doen. Ahn'Qiraj 40. Met z'n 17en. Dat ging goed, maar soms een beetje chaotisch in de communicatie. Ik vind maglok  een erg goede raid leider. Dat kan ook niet anders want hij heeft ranzig veel ervaring met Wow. And it brought back a lot of old memories. Fond memories, too. Ik hoop echt dat Kara ook zo vet gaat worden.

Dan nog een stukje ranting over stof. Jawel, stof. Een jaartje geleden heb ik via internet super mooie lichtblauwe crepe-zijde besteld. Helemaal uit India! De stof is prachtig, het voelt heel zacht en licht. Echt een soort elfjes stof vind ik. Gisteren besloot ik dat het tijd was om mijn skillz te testen. Mooi patroontje uitgekozen, zo'n fladder fladder jurkje die net wat ingewikkelder is dan dattie lijkt (daar kom je altijd pas achter als je toch de manual nodig blijkt te hebben).  Twee en twintig patroon stukjes later is het eindelijk tijd om het op de stof te leggen. Nu dacht ik altijd dat satijn de duivel was. Satijn glibbert weg en het trekt onder je naaimachine als je niet het dure spul hebt.
CrapCrepe zijde is Cthullu.
Het blijft NIET stil liggen. Het schuift, ookal doe je er 40 spelden in! ASJKLFSJDFKL:JFJITESDFDSF!! Zo.  Ik ben echt heel bang om het spul te locken. Dat doe ik denk ik maar niet. Volgens mij trekt het ook heel hard en dan krijg je van die rimpeltjes in je naden. Blegh. Maar ik zal overwinnen. Dit jurkje komt er. Of dat zijde nou wil of niet. Oh, om het nog leuker te maken... de voering is van satijn..

vandaag gehoor terug van examencommissie.

Hier komt het op neer:

Hoi,

we hoorden van je protest en we hebben gebabbeld met elkaar. Jij moest vorig semester ook al 90% halen voor een "pass" en dat moet je nu ook. Want je gebruikt een computer.

doegies!

Examencommissie

F*ckers.
Alsof het makkelijker is om iets te onthouden vanaf een computer dan door het te schrijven. Nee ik kan geen onvoldoende halen omdat  ik schrijffouten maak. Haha, mijn fucking hand doet het niet! Alsof ik het leuk vind! Wat een lol ik mag achter de computer! hahahahahahahhaa!
Afijn bezwaar aantekenen nu, decaan een mailtje gestuurd met wat nu. Ik wil geen ruzie daar maar als ze het zo willen kunnen ze het zo krijgen.
Mij is dus nooit verteld dat ik 90% moest halen. Oya sensei zei in december iets van: You have to get a 70% to get a pass" , uiteraard met funny wapanese accent.
Tuurlijk vorig semester had ik er wat.. 6 van de 100 fout. Toen zat ik binnen die 90% marge. Maar had ik het toen geweten van tevoren, was ik net zo fucking pissig als ik nu ben.
Weet iemand hier wat ik verder nog kan doen behalve m'n decaan inschakelen en naar het College voor Beroep voor de Examens schrijven?
Oh en een leuke opleidingstoets ofzo, welke opleiding past bij jou! Want als dit niet veranderd kap ik ermee. F*ck it.

Hurr, ik heb me weer prima vermaakt met een weekend Myriad. Macha blijft een verwarrend karakter om te spelen, maar wel op een goede manier. Dit keer heb ik Riserore meegenomen en haar "Larpinity" ontnomen. Moeha!
De wereld van Myriad is tegennatuurlijk. Enerzijds voelt het heel erg modern. De staat waar onze stadstaat ondervalt, wordt gekenmerkt door haar obsessie met geld. En ik bedoel big bucks. We kregen een rekening die tot in de miljoenen liep. En dat terwijl ik nog geen enkel goudstuk in mijn knuistje heb gehad.  Toch weten we het te regelen. Geld gaat in rekeningen. Blijkbaar hebben we al een groot deel van onze schuld afgelost. Er lopen accountants rond. Boekhouders, schaduwboekhouders (geloof ik). En op schaduwboekhouden staat dan weer een heftige straf. Doodmaken doen ze niet. Je wordt Voor-Altijd-Slaaf. Dat staat eigenlijk gelijk aan de doodstraf, if you ask me.
Maar de wereld is tegelijk weer heel erg fantasy. Dat merk je als men bezig is met een ritueel. Dat merk je als er engelen en demonen en andersoortige wezens rond je lopen. Die je aan het denken doen zetten.

De wereld is vooral heel complex. Die engelen en demonen hebben niks met een God of whatever te maken. Nee ze hebben iets met moraliteit te maken. En dat heeft weer met consequenties te maken, en dat weer met intentie.. en dat weer..AAAAAAAAAAAAAAAAAAAH!!
Geef mij maar een Fnu. De nieuwste rage! Een interdimensionaal huisdier dat eruit ziet als een baby-tentakelmonster! Woot! :D :D

Needless to say, voor en al redelijk verward persoon als Macha, die met een blanco geheugen de wereld inkwam, is het alleen nog maar ingewikkelder geworden.
Toch blijft het boeien! Ik moet mijn IC gedachtes eens op papier gooien.
Het is een gezellig clubje zo. Het mag wel iets uitbreiden. Maar zo is ook fijn. Dan onthoud ik zowaar iedereen's IC naam eens ;)

Verder begint dat hele trouwen ding toch wel eng te worden. Ik ben met de kleine voorbereidingen bezig. Eens kijken wat een leuke locatie is voor een fantasy thema trouwerij. En dan betaalbaar, anders had ik het muiderslot wel afgehuurd ofzo.  Mijn nichtje voelde zich meer dan vereerd om de jurk in elkaar te flansen. Jeej! geen wit voor mij! Wit is slecht. Ik ben een knoeipot. Daar gaat de tomatensoep over de hagelwitte trouwjurk van Mone. Oeps!  Ook is wit ronduit lelijk bij mijn spookjes huid en toch ook wel heel cliche. Ik ga niet als maagd het huwelijk in, laat ik die schijn dan ook niet opwekken ;). Moet wel toegeven, langzaam begint dat prinsesjes-gevoel toch echt  vorm te nemen. En dat terwijl ik nooit van mezelf verwacht had om zoiets te doen. Trouwen was (en is) voor mij altijd een soort van juridisch gedoe met een duur feestje erbij. Het is een handige manier om elkaar in te dekken. Het is eigenlijk gewoon een heel eng contract. En dan vier je dat je vast zit aan iemand.  Maar ik wil graag vast blijven zitten aan mijn mannetje. Al is het met secondelijm. Ha! Klef!
Er is een "ongeveer" datum. April 2010. Dat is precies voor mijn hooikoorts-seizoen.

Uiteraard kan deze elGay post niet zonder de rode draad die nu al bijna een jaar door mijn elGay's dwaalt. Hertentamens. I dont give a fuck anymore. Morgen hoor ik wat de examencommissie wil. En dan zien we wel weer. Feh. Voor nu, genieten van mijn kleine ruspauze.

nou ja, noem het gecrasht.

( Incoming: Drama lamas! )

Nee, niet weer een post over het tentamen ding. On the contrary.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik nog niet helemaal geland ben, dus als deze post rommelig overkomt, excuses.

Net bij de Sushi Qube gegeten. Doen we wel vaker, altijd heerlijk!
Komen we thuis.. pakt Julian een klein pakje uit z'n zak, met daarin zo'n klein sieraad.
....vraagtie of ik voor altijd z'n meisje wil zijn...

ja.


en nu is dat dan officieel enzo...

jezus.. ik ben echt nog niet terug op aarde..


Ik zag dat mooi niet aankomen.
Dit is echt gestoord. seriously. En toch voelt het heel erg fijn.

Vandaag is het mijn prinsesjesdag.