random stuff...

vandaag gehoor terug van examencommissie.

Hier komt het op neer:

Hoi,

we hoorden van je protest en we hebben gebabbeld met elkaar. Jij moest vorig semester ook al 90% halen voor een "pass" en dat moet je nu ook. Want je gebruikt een computer.

doegies!

Examencommissie

F*ckers.
Alsof het makkelijker is om iets te onthouden vanaf een computer dan door het te schrijven. Nee ik kan geen onvoldoende halen omdat  ik schrijffouten maak. Haha, mijn fucking hand doet het niet! Alsof ik het leuk vind! Wat een lol ik mag achter de computer! hahahahahahahhaa!
Afijn bezwaar aantekenen nu, decaan een mailtje gestuurd met wat nu. Ik wil geen ruzie daar maar als ze het zo willen kunnen ze het zo krijgen.
Mij is dus nooit verteld dat ik 90% moest halen. Oya sensei zei in december iets van: You have to get a 70% to get a pass" , uiteraard met funny wapanese accent.
Tuurlijk vorig semester had ik er wat.. 6 van de 100 fout. Toen zat ik binnen die 90% marge. Maar had ik het toen geweten van tevoren, was ik net zo fucking pissig als ik nu ben.
Weet iemand hier wat ik verder nog kan doen behalve m'n decaan inschakelen en naar het College voor Beroep voor de Examens schrijven?
Oh en een leuke opleidingstoets ofzo, welke opleiding past bij jou! Want als dit niet veranderd kap ik ermee. F*ck it.

Hurr, ik heb me weer prima vermaakt met een weekend Myriad. Macha blijft een verwarrend karakter om te spelen, maar wel op een goede manier. Dit keer heb ik Riserore meegenomen en haar "Larpinity" ontnomen. Moeha!
De wereld van Myriad is tegennatuurlijk. Enerzijds voelt het heel erg modern. De staat waar onze stadstaat ondervalt, wordt gekenmerkt door haar obsessie met geld. En ik bedoel big bucks. We kregen een rekening die tot in de miljoenen liep. En dat terwijl ik nog geen enkel goudstuk in mijn knuistje heb gehad.  Toch weten we het te regelen. Geld gaat in rekeningen. Blijkbaar hebben we al een groot deel van onze schuld afgelost. Er lopen accountants rond. Boekhouders, schaduwboekhouders (geloof ik). En op schaduwboekhouden staat dan weer een heftige straf. Doodmaken doen ze niet. Je wordt Voor-Altijd-Slaaf. Dat staat eigenlijk gelijk aan de doodstraf, if you ask me.
Maar de wereld is tegelijk weer heel erg fantasy. Dat merk je als men bezig is met een ritueel. Dat merk je als er engelen en demonen en andersoortige wezens rond je lopen. Die je aan het denken doen zetten.

De wereld is vooral heel complex. Die engelen en demonen hebben niks met een God of whatever te maken. Nee ze hebben iets met moraliteit te maken. En dat heeft weer met consequenties te maken, en dat weer met intentie.. en dat weer..AAAAAAAAAAAAAAAAAAAH!!
Geef mij maar een Fnu. De nieuwste rage! Een interdimensionaal huisdier dat eruit ziet als een baby-tentakelmonster! Woot! :D :D

Needless to say, voor en al redelijk verward persoon als Macha, die met een blanco geheugen de wereld inkwam, is het alleen nog maar ingewikkelder geworden.
Toch blijft het boeien! Ik moet mijn IC gedachtes eens op papier gooien.
Het is een gezellig clubje zo. Het mag wel iets uitbreiden. Maar zo is ook fijn. Dan onthoud ik zowaar iedereen's IC naam eens ;)

Verder begint dat hele trouwen ding toch wel eng te worden. Ik ben met de kleine voorbereidingen bezig. Eens kijken wat een leuke locatie is voor een fantasy thema trouwerij. En dan betaalbaar, anders had ik het muiderslot wel afgehuurd ofzo.  Mijn nichtje voelde zich meer dan vereerd om de jurk in elkaar te flansen. Jeej! geen wit voor mij! Wit is slecht. Ik ben een knoeipot. Daar gaat de tomatensoep over de hagelwitte trouwjurk van Mone. Oeps!  Ook is wit ronduit lelijk bij mijn spookjes huid en toch ook wel heel cliche. Ik ga niet als maagd het huwelijk in, laat ik die schijn dan ook niet opwekken ;). Moet wel toegeven, langzaam begint dat prinsesjes-gevoel toch echt  vorm te nemen. En dat terwijl ik nooit van mezelf verwacht had om zoiets te doen. Trouwen was (en is) voor mij altijd een soort van juridisch gedoe met een duur feestje erbij. Het is een handige manier om elkaar in te dekken. Het is eigenlijk gewoon een heel eng contract. En dan vier je dat je vast zit aan iemand.  Maar ik wil graag vast blijven zitten aan mijn mannetje. Al is het met secondelijm. Ha! Klef!
Er is een "ongeveer" datum. April 2010. Dat is precies voor mijn hooikoorts-seizoen.

Uiteraard kan deze elGay post niet zonder de rode draad die nu al bijna een jaar door mijn elGay's dwaalt. Hertentamens. I dont give a fuck anymore. Morgen hoor ik wat de examencommissie wil. En dan zien we wel weer. Feh. Voor nu, genieten van mijn kleine ruspauze.

nou ja, noem het gecrasht.

( Incoming: Drama lamas! )

Nee, niet weer een post over het tentamen ding. On the contrary.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik nog niet helemaal geland ben, dus als deze post rommelig overkomt, excuses.

Net bij de Sushi Qube gegeten. Doen we wel vaker, altijd heerlijk!
Komen we thuis.. pakt Julian een klein pakje uit z'n zak, met daarin zo'n klein sieraad.
....vraagtie of ik voor altijd z'n meisje wil zijn...

ja.


en nu is dat dan officieel enzo...

jezus.. ik ben echt nog niet terug op aarde..


Ik zag dat mooi niet aankomen.
Dit is echt gestoord. seriously. En toch voelt het heel erg fijn.

Vandaag is het mijn prinsesjesdag.

Gejat van riserore :D



( om het even friendspage-friendly te houden.. )
Damn, wat een lijst. Goed, terug aan de arbeid, nog ...22 uur tot mijn eerste tentamen begint. BANZAI!!!

Goed, this is it. Dit is de onofficiele pre-hel-week. De uni is zo lief om dan iedereen een weekje vrij te geven voordat het hele Tentamen ding van start gaat. Ik heb elke dag van de week een tentamen en ergens tussen/onder/achter/midden/ door moet ik ook nog een paper van 1500 woorden doen waar ik echt nul komma nul zin in heb.

Ik ben nu al ruim een week elke dag aan het leren. Woordjes, Kanji's, Grammatica. In any random order. Ik moet ook nog IHW leren, het verplichte vak voor de hele faculteit. Maar dat heeft minder prioriteit aangezien dat pas op de laatste dag van de tentamens is. De week begint heel heftig en zwakt langzaam af.  Grammar, Teksten, Convo, Kanji, IHW.
Convo wordt een drama, dat weet ik nu al. Kunimori-sensei was nog zo lief om te zeggen "Simone-san, niet panieken.. je hoeft maar wat te zeggen". ... ja... he. .. .. .Er moet nu een soort mini conversatie ontstaan en dat is echt wel eng want hij praat zo snel en binnensmonds. PIEP!!!!!!!!!!
Nu valt er niet veel te oefenen voor Conversatie, ik hoop dat ik Maureen nog even kan poken voor het tentamen om me te helpen. En veel koffie.

Verder heb ik het idee dat de kwartjes maar niet vallen. Ik leer, leer leer leer. In blokken van 45 minuten, 15 min pauze. Dat doe ik 6 keer en dan kan er echt niks meer bij. Dat schema werkte vorige keer goed maar ik blijf het idee houden dat het gewoon niet wil. Alsof ik na 10 minuten alweer vergeten ben wat ik geleerd heb.

Naast het hele leer leer ding ben ik bezig met een allerwalgelijkst kostuum voor Julian. Het is een grote opstapeling van zwart met gouden protserigheid. IEUW! maar wel leuk. Al mijn leerfrustraties zitten in het kostuum en voorlopig ben ik er nog niet klaar mee. Waarom 1 sierbandje doen als je nog METERS hebt liggen? Waarom slechts 2 sierbandjes als je nog een hele zwik sier-roosjes hebt liggen? En ga zo maar door.  Julian wordt bij elk zorgvuldig opgezet stukje kitsch vrolijker en dus is hij waarschijnlijk op Aon veranderd in een wandelende kermis-attractie. 

Nieuws van het kitteh front. De dames gaan ont-vrouwd worden. Afgelopen zaterdag heeft Sadi over mijn make-up doos gepist en  dat was de druppel. Ik ben er klaar mee. Gelijk die dag nog is ze naar de  dierenarts geweest, want ik dacht dat ze een blaasontsteking had, dat was niet het geval. De dierenarts zei dat het een dominantie issue kan zijn, het kan ongelukkigheid zijn, het kan werkelijk ALLES  zijn. Als er een  kamerplant verkeerd staat kan dat reden geven om over spullen heen te zeiken. Steriliseren kon helpen want het zou het dominantie-issue weghalen (ze gaan alletwee onder het mes). Ook was het beter anyway. Ze zitten tegenwoordig wel eens op het balkon (onder toezicht), en er zal maar net een kater langshupsen.. Dus hey... op 8juni zijn beide dames ingepland. Werkt het niet dan gaan we wel weer op zoek naar een andere oplossing...

Do want do want do want do want whycantIsavemonies?!?!

I'm talking about this ---> http://www.flickr.com/photos/orooij/3481421778/ 
I got to try it on at the Elf fair which ,apart from that gorgeous armor place, was a bit of a letdown. I wanted some cute leather armor or a good sword for Cassandra, but it wasn't there. There was good stuff, mind you, but not stuff I was looking for.

The shopkeeper of the metal armor thing tried to make the deal look even better by saying I could send him any design and he'd make it. AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAGH!! God thats so tempting! I'm always full of ideas, and I suck at creating stuff other than clothes! But..... I has not enough monies. OH well. I have to save up. But I suck at saving monies. And I tried the whole *look at the boyfriend with your most innocent lovely look* thing.. but it failed.

next time gadget corset ... next time

GRRRR! Ik ben zojuist twee keer door de hele f*cking koopgoot gewaggeld. twee keer. Overal leuke niemendalletjes. Schattige jurkjes, tuniekjes, rokjes, jumpsuits... maar nergens een gewone zwarte spijkerbroek.
Het is allemaal skinny skinny skinny.. Skinny my f*cking ass! Ik voel me net een gestrandde walvis in zo'n ding. Geen gezicht! Je moet 'm ook minstens 2 maten te groot kopen want anders kun je je knie niet eens normaal buigen.
Maar er is niks anders te krijgen. Het is allemaal strak en dun naar beneden.
Nee, ik wil gewoon... een flare.. zo'n jaren 70 ding. of Bootcut. Of whatever, I dont care. Ik wil gewoon geen SKINNY!!!!
En als het even kan, ook niet zo absurd laag. Mensen hoeven mijn bouwvakkersdecollete niet te zien. Bovendien passen dan net m'n hemdjes niet in m'n broek en krijg ik het koud.

Hopelijk vliegt deze trend snel voorbij.

Afgelopen zondag was het tijd voor een familiebezoekje. Ik had eerlijk gezegd geen zin want het zijn van die "verplicht gezellig doen" dingen. Niet dat mijn ouders evil zijn ofzo. Maar ik doe liever gezellig wanneer het mij uitkomt. Afijn.. Het was een usual Sunday. Eastenders stond aan (dat kijken m'n ouders al sinds mijn dagen in Engeland.. blijkbaar is het beter dan goede tijden) en Julian verzonk bijna onmiddellijk in een discussie met mijn mams over ..over... ik weet het niet meer, vast iets sufs.
Dus ik zat daar een beetje te zitten met mijn pa. Paps en ik hebben sinds ik uit huis ben een betere verstandshouding gekregen. Hij probeerde me het plot van Eastenders bij te praten en het leek inderdaad gewoon weer zo'n typisch familie dagje te blijven.
Toen we weggingen overkwam me echter iets vreemds. Iets wat me al 5 jaar niet meer is overkomen.


Mijn vader gaf me een knuffel!


Piep! Ok thats scary! No, I mean... Seriously people.. THATS SCARY!
My dad doesn't do hugs. He's a man. Men don't do hugs. period.
Het zit me nu al twee dagen dwars. Ik merkte wel dat ook mijn moeder zich zorgen maakt (die zegt dan zo heel serieus: "Bellen als er iets is, ja?" als ik even alleen ben met haar). Maar mijn pa die me een knuffel geeft? That's serious business.
Mijn pa is niet iemand die laat zien dat hij om mensen geeft. Vroeger probeerde hij ruzies goed te praten met "wil je een extra snoepje", of "zal ik chinees halen". Uitingen van liefde horen niet bij mijn stoere pa. Ik weet niet wat ik er mee aan moet. Ik hoorde later via Julian dat hij ook daadwerkelijk heeft gezegd dat hij van me houdt en trots is op me. Alleen vertikt hij dat natuurlijk om te zeggen waar ik bij ben.

Nou ja, all in all ben ik er blij mee. Ik zal nooit diepe gesprekken met mijn papa hebben. Ik zal nooit echt kunnen laten zien wie ik ben geworden. Maar ben blij om te horen (ookal is dat via via) dat hij blij is met zijn dochter.

Het is bijna juni! bijna! Nog maar 2 maandjes! Nog even doorbijten. Leren leren leren.. Benkyoushimassen. Mone, je bent er bijna! Ik wil m'n propedeuse! En ik ben er bijna! Moet nog maar 1 tentamen drama door. SWOESH!! I shall not falter. For I are ze greatest!

Daarna kan ik alle leuke dingen weer doen. Daarna kan ik m'n hele sociale leven weer oppikken voor een maandje of 3. En iedereen weer zien, lekker pietlutten achter de naaimachine. Eindeloos online zijn zonder schuldgevoel! Oh, en naar het strand want dan is het zomer! Jeej! Weer even de lelieblanke huid verschroeien! Oh yeah!! Oh en ik wil naar DF! Regardless of we naar Nihon gaan of niet. Ik wil naar DRACHENFEST! Maar we moeten nog even zien hoe dat financieel gaat lukken. Ah I dont give a flying fuck at the moment. Ik ben BLIJ BLIJ BLIJ BLIJ! Want het is nog maar twee maandjes!


................................................................................................







Ja, ik denk dat ik absoluut gestoord ben geworden. Doorgedraaid. Nuts. Maar dat geeft niet, want straks is het allemaal voorbij!

Niet geheel wat ik had verwacht eigenlijk :) Maar toch leuk

D&D Home Page - What Class Are You? - Build A Character - D&D Compendium

*verstopt zich snel onder het bed*

Symbols is alweer bijna een weekje geweest. Het special weekend dan. Aangezien mijn moeder op de 27e jarig was kwamen Julian en ik pas zaterdag. Op tijd voor de Children of Nature special: Revelations.
( een verslagje vanuit Lotus' viewpoint )

Ik vond het vet. IK ben blij dat we ons konden zijn. Dat we handelden zoals we horen te handelen. Eigen volk eerst. Nee we zijn geen lieverdjes, de consequenties zijn naar. We zijn overlevers. De sl's hebben daar goed op ingespeeld.
De baravond was ook heavy. Dat gaat voor Vaj nog een staartje krijgen als hij niet heel snel met een zekere Gier-changeling-in-kebab-vorm aan komt zetten. Ook was ons cadeautje voor Elim wel heel vreemd uitgepakt. Najade wilde zo'n beetje alles, behalve Elim, leek het. Terwijl we het drankje over hem deden. Vreemd, maar ja. Arme Elim, ik hoop dat hij snel een ander Sun meisje vindt. Of dat Najade omslaat en verliefd wordt op hem. Ook kwam er iemand langs die Childor sprak!!! Nu ga ik eindelijk leren iemand uitschelden in Childor. Jaaaa!! *dans dans*

Op de changeling special speelde ik een priesteres van de Shiny one. Aliyah, het vosje. Het was een hele hele gave special. Ik denk dat Sander's LJ de beste feel geeft. Epischhhh in a good way. Plus, ik heb een achievement! Samen met R'rea zijn wij "Slayer of Thama"
Wootsy!!!

Op school loop ik achter, en dat gaat nog wel meer worden want ik ben weer ziekies. Dankje, lief zusje. Ik ga nu maar weer naar bedje toe.

Iedereen is zijn/haar foto's van afgelopen lex aan het posten, dus ik volg! Heb een kleine fotoshoot met Ork gedaan, ben heel blij met de resultaten. Go Ork!!!

Meet Vivian!

ben echt super blij met dit portret

twirly girly!

met de tremere posse!

yep, ik ben een happy mone! Maarrrrrr... Symbols komt eraan! dus ik ben ook bouncy Mone. Raaaaaawr! Pa'riah pesten met bijlen en touw en.. wacht misschien is dat niet zo'n goed idee..... nah ja, we zien wel! :D

Pwhieuuuuw! Dat was me het weekendje wel. Ik heb me goed vermaakt. Deze keer was lextalionis helemaal in Friesland. Pf! da's ongecivilizeerd Noord-Nederland, want ze hebben geen lantaarn palen langs de weg (uiteraard HET teken van civilizatie). De eerste avond was een beetje stijfjes en had voor mij ook wel veel momenten waar ik niet zo goed wist wat ik met mezelf aanmoest. Wel heb ik me vermaakt met geniepige opmerkingen maken over zo'n beetje alles wat rondliep behalve mme. Berrier, Eddy en mezelf. Ik blijf merken dat Julia het gewoon niet zo erg meer doet voor mij. Eddy is veel handiger en eigenlijk is Julia meer het type dat 50 jaar studeert en dan pas hard gaat schijnen. Ik haal vooral veel lol uit mijn spel met Suzanne als ik Julia ben. Misschien komt het volgende lex beter, maar dat zeg ik al heel lang eigenlijk.

De tweede avond was veel actiever. Ditmaal was ik Vivian Neville, het Tremere meisje.
Viv heeft haar ogen uitgekeken bij de modeshow, zich prima vermaakt met uitgaansgelegenheden zoeken en gesprekjes her en der.. Maar zo'n rustige avond kon natuurlijk nooit lang goed gaan. Toen de chaos begon heb ik gelukkig best een boel kunnen klaarspelen. Ik vermaak me erg goed met Viv en al haar mogelijkheden om problemen op te lossen. Ook is het heerlijk om gewoon zomaar met mensen een gesprekje aan te kunnen knopen. Van primogen tot ghoul, niemand kijkt op als ik even kom babbelen. Dat vind ik echt heel fijn. En omdat ik nog maar half uit Vivian ben, is hier een stukje dagboek dat ze schrijft aan haar (overleden) vader.


Dear father,

Last night was chaotic. On both good and bad sides of the word. As you know, I'm in Holland now, and the people here seem nice. Some lack manners, but I cannot expect much of youngsters anyhow. The prince of Dorestad is a Ventrue lady named Laurentia van Haaften. She is all you expect from a prince. Strict, old and scary. But it fascinates me in a way, to see such a powerful woman ruling a town like Dorestad, which seems to have more men than women amongst our kind.
The other primogen seem to fit the bill. We've got the ventrue businessman, the toreador artsy-fartsy lady, creepy-yet-interesting malkavians and of course a typical nosferatu.. I cannot discribe nosferatu to you father, it wouldn't be a good idea.
I haven't seen the Brujah primogen, but I bet he's a typical Brujah too. Loud and short-tempered.
Steve, my primogen, is a quiet man. He likes to keep to himself. But that gives me a good chance to get to know everybody in this domain. I've heard mr. Peele is around here somewhere too. Been wondering what kind of trouble he's up to. Also, little Jericho found a spot here in Dorestad. That little bugger will get whats coming for him someday.
I get along really well with a nice lady called Mikaela. She helps me understand modern society now Nigel is not nearby. I miss Nigel, father. It is strange how one grows attached to one's ghoul.
I have found out I am not the only one who has trouble with modern technology. Mr Vanderpoort, the prince-regent is just as hopeless as I am. He had me scared because he told me computers rip up books. Thankfully, one of those Nosferatu techy guys told me this isn't the case. So Nigel can finally digitalize my library. I'll see what happens. He promised me it is safe and I wont lose any books or whatsoever.
Also, a moment of victory. I have been in the internet. It seems like a different realm. It has codes, passwords, long numbers and so much noise! But it was an interesting time, even a little scary as we got chased by an angel which turned into a octopus-like ghost.

But I am not getting to my point. I will do so now.
The hunters are out.
They attacked Dorestad, one almost got to the Prince. She nearly killed a Brujah-youngster and Steve had to send her up in the air in order to stop the attack (in the midst of elysium, mind you this is going to be trouble). The woman was extremely dangerous so we couldn't conduct experiments on her whilst she was still breathing. Killing her proved to be quite a problem too. Once dead we got some information, I hope it will be enough to solve the whole hunter thing for now. The past month has been ridiculously unstable and I hope things will calm down soon.
They make me think of the days where unstable meant "exciting" instead of "scary". Back in Egypt it was always "unstable" because you never knew if you'd find anything worth digging for.
I miss being with you and mom. I miss Egypt the way it was. I miss my days as a child. I still may look like I am in my teen years, but I've seen two world wars, man on the moon, television, computers.. all of it. You would've liked this age, dad. Digging for old things has become a lot easier, and you would have loved all the technology.
I am becoming sentimental now. Something that isn't valued in my current family. Next time I will write more. I hope about boring stuff, like rituals and books.

love,

Vivian

"Je bent 24??!!?!!?!" riep een verbaasde medestudent gisteren in de klas. "yup, *zucht*" was mijn antwoord. Nou, ze hadden me maximaal 21 geschat. Maar ja, nu was ik wel officieel de klasbejaarde. Iep, het gaat hard. Gelukkig is die snelheid ook iets goeds. Want dan gaan de nare dingen ook snel weg. Nog een jaartje, en dan ga ik naar de 'enge' kant van de 20. De kant waarop je ineens serieus moet zijn enzo. Steeds dichter bij die 30. En op je 30e wordt je natuurlijk oud en verschrompeld. Nou ja, dat dacht ik toen ik 15 was. Nu valt het eigenlijk wel mee. Ik ken redelijk wat dertigers en die zien er stuk voor stuk prima uit. Ook zijn ze niet allemaal even serieus. Dus dat komt wel goed denk ik.

Gisteren ben ik uit plichtsbesef maar naar Katwijk gegaan. Mijn tante en oma vonden het toch nodig dat ik iets met mijn verjaardag moest doen. Dus ik ben even de gezellige gastvrouw geweest in het huis van mijn ouders. Begrijp me niet verkeerd, mijn familie is heel aardig en leuk.. Maar ik word zo gauw moe van ze. Ze snappen mij niet helemaal (wie gaat er nou japans studeren? kom op zeg, doe toch eens normaal). Maar de bedoelingen zijn goed, dat waardeer ik. Die avond zijn we met mijn ouders, zusje en Julian uit eten geweest. Om nom nom..

Ik ben eindelijk begonnen met de behandeling van het tora-uma. Ik wil de mensen die hebben ge-comment op mijn vorige post bedanken voor de lieve en goede berichtjes. Dat was wel fijn. De methode is heel apart, maar gek genoeg, het werkt! No kidding. Het is een soort.. uit-doctrinatie (ipv indoctrinatie).
Ik werd gevraagd om een situatie in mijn hoofd te nemen die ik als erg onprettig ervaarde. Als een soort foto in mijn hoofd. Ik moest beschrijven wat ik zag en hoe ik me erbij voelde. Toen het plaatje duidelijk was, ging de koptelefoon op mijn hoofd en moest ik me op het plaatje concentreren terwijl er dus van die tikjes klinken. Dat klinkt als een soort luide secondewijzer. Na een minuutje ofzo, werd er gevraagd wat ik voelde, vervolgens moest ik me weer concentreren. Dit hele ding duurde uiteindelijk een goede 40 minuten.
Dat concentreren lukt op een gegeven moment dus niet meer. Of je wil of niet, je gaat afstand nemen van de situatie. Je wordt zo afgeleid door het getik, maar het is niet storend. Het plaatje in mijn hoofd werd ook echt kleiner. Heel vreemd. Maar het werkt dus wel!
Ergens vind ik de methode ook wel een beetje scary. Je kan mensen volgens mij dingen hiermee ook laten vergeten.
Ik ben er nog niet klaar mee, maar ben wel benieuwd hoe de verdere behandeling gaat. Volgende week weer een stukje tik-tok-therapie.

Naast therapie, studeren en jarig zijn heb ik me deze week ook bezig gehouden met de larrup! Ik heb al mijn kleertjes gereorganiseerd. Pfff! ik heb veel. I are a hoarding dragon! Maar het is nog niet genoeg. Dat krijg je als je verzamelaar bent. Er schieten weer allemaal nieuwe projecten door mijn hoofd. En met een succesvol verslag van de afgelopen baravond kan ik haast niet wachten om de nieuwe, schnooden jas van Cassandra in elkaar te zetten. De stof heb ik ook al! Jeej!! Nu nog tijd vinden.. minder jeej.
Ik ben benieuwd naar de komende lex. Benieuwd of Julia en Eddy een soort broer/zus relatie krijgen, of dat het felle concurrentie blijft. Het lijkt wel een soap...
Ook de Symbols baravond komt er aan. We hebben voor onze groep een hele hele belangrijke special. Dus ik hoop dat het goed komt.

Die twee en een halve week vakantie was toch wel HEEL fijn. Even no more wapanese! Maar, na lang tromgeroffel is dan eindelijk het desbetreffende laatste mailtje van de uni gevallen.
EDIT: Actieve taalbeheersing was dus geen teksten. Het was een fout. Grom, mijn leraren zijn niet zo handig met computers. Ze hadden een fout gemaakt met de invoer van mijn cijfer voor Kanji en zodoende kreeg ik de ONV melding. Gelukkig zijn ze behulpzaam bij de studentenadministratie en is het nu weer geregeld. Maar helaas, vooralsnog geen teksten uitslag. BAH!!
Voor taalkundige beoefening 1a (teksten) heb ik een ONV. Niet een drie_komma_nogwat, maar een ONV. Wat die hele ONV inhoudt weet ik niet. Alleen dat ik 'm dus moet herkansen. Dat wist ik eigenlijk al vanaf het moment dat ik dat ding voor m'n neus kreeg, maar ik had prille hoop. Zeker omdat ik de rest wel heb gehaald (met hakken over de sloot, dat wel).

Goed, dan gaan we maar weer leren he. Oef, dat gaat nog een kluif worden. Ik ben er eigenlijk wel heel onzeker over. Want wat nou als ik het niet haal. Drama emo is het dan, want dan mag ik niet verder met de hele studie (bah, m'n studie staat of valt bij 5 jammere puntjes, terwijl ik al 30 van de benodidgde 40 punten heb). Fuck you BSA.
Wat ga ik doen als ik dit niet haal? No bloody clue. Ik ga dan eerst even diep in de put zitten denk ik. En kijken wat ik dan WEL kan. Maar dit hoofdstuk is nog niet gesloten. Ik ga knokken. In ieder geval tot ik die herkansing gemaakt heb.

Voor de rest, ik ga niet terugblikken naar 2008. 2008 was zoals 2007, een jaartje geleefd. Jeej.
Terugblikken maakt het voor mij alleen maar "nostalgisch" en dat was het niet want er was niets dat boven alles uitsprong in 2008. Het was een normaal jaartje mone-zijn.
OK nu moet ik dus typen dat ik in 2008 een heel leuk nieuw mannetje aan de haak heb kunnen slaan. Dit typ ik dan ook op zijn aandringen. Pff. Mannen.

2009 daarentegen, wil ik wel iets over kwijt.
Dat wordt hopelijk een fijn jaar waarin ik door mag gaan met waar ik mee bezig ben. Mone-zijn. Meer mezelf zijn, minder zorgen. Oh en weer paaldansen! Ha! De kerst heeft er flink ingehakt, en ik vind het toch wel fijn om tegen de tijd van lex-swimsuit een strakker lijfje te hebben.
Het wordt een jaar waarin ik op reis ga. Hopelijk naar Japan, maar sowieso ergens naar. Voor de larrup wordt 2009 het jaar waarin Lotus gaat staan of vallen bij alle wentelingen in de laatste 2 symbols-afleveringen. Waarin Amaya-san gaat trouwen en Ishtar waarschijnlijk terugkeert naar haar zus op Charm. Oh, en het jaar waarin ik waarschijnlijk iets ga doen dat ik al sinds mijn kinderjaren wil doen. Een faerie zijn. Whieee!

Studeren dus, mentaal en fysiek, om meer mone te zijn en te blijven.

Hurr!

oh ja, WoW is de shizl!

Ik mocht van mezelf niet meer WoW spelen... tot het semester afgelopen was
Dus nu heb ik weer ingegeven aan mijn verslaving. Back to WoW!
Heb hier twee setjes met Wrath of the Lich King liggen. Julian doet natuurlijk ook mee (samen gamen is erg fijn).
Nu beloof ik wel weer gelijk dat ik niet 8 uur per dag online ga zijn.. En omdat het zwart op wit staat (hier op LJ) hou ik me er ook aan ;).

Ik hoop dat het patchen snel voorbij is! Wheeeeeeee!

oh! Ingame ben ik te vinden als

Sheol: Draenei Hunter
Nerina: Draenei warrior
Fyrana: blood elf hunter
en random alts..
Op de Terenas Server

RAWR!

wat een suf suf gedoe zeg.

Schrijf ik een prachtig stuck (uche uche) over Oda Nobunaga en zijn regels over de vrije markt van Azuchi.. Vergelijk ik dat vervolgens met een of andere japanse filosoof uit 17nogwat die vindt dat samurai niet met geld bezig mogen zijn.. Wat krijg ik ervoor? een 6!

wat?!

Nou had ik een 6 acceptabel gevonden, ware het niet dat mijn leraar een hele vreemde reden aan die 6 plakte.
Het ging ongeveer zo: "Through your article, I notice you do know what you are writing about, and therefore I have judged you harshly. I will give you a 6 because I expect more of you" .....ok wtf. Ik snap het dus goed en daarom krijg ik een 6. Tijdens het gesprekje stelde hij wat vragen over de situatie van de samurai uit beide tijdperken (Azuchi/Momoyama en Tokugawa for those interested). Ja daar wist ik wel wat op te roepen. Dat was dus gelijk ook zijn bevestiging dat ik echt wel meer wist. Bah ik ben er in getuind. Negatieve stimulatie is hoe ze dit noemen, geloof ik. En het werkt nog ook, ik ga'm aanpassen. Ik wil minstens een 7 voor die moeite. Verdorie!

kleine sidenote. Ookal is mijn geschiedenis leraar in dit opzicht best een eikel, hij heeft een gezond gevoel voor humor en een interessant CV. De beste man heeft voor zijn academische carriere met Heath Ledger geacteerd in verscheidene australische films (hij is op imdb te vinden). Damn you mr. P! damn you!

We hebben puberkittens. Echte vullisbakkerassie puberkittens. Terwijl ik dit zit te typen waggelt Mima voor mijn gezicht. Ze wil aandacht en liefde. Dat wil ze altijd als ik achter de computer hang.
Nu merken we de laatste tijd dat deze kittens echt al groot en slim zijn geworden. Met Mima speel ik regelmatig apport. Ze heeft een haar-elastiekjes verslaving. Dus ik gooi dan een elastiekje, zij rent erachteraan en brengt 'm terug. Dit spelletje houdt ze langer vol dan ik. Het nadeel zit'm ook in diezelfe elastiekjes verslaving. Ik kan geen haar elastiekjes meer laten slingeren want mevrouw jat ze mee en verstopt ze ergens (kwam laatst een hele verzameling tegen onder het bed).
Mima heeft ook haar bekkie bij zich. We hebben een ijzeren kast met onze larpzut erin. Op een van de bovenste planken hebben we een dekentje neergelegd voor haar. Want ze klautert graag in die kast. En ik heb liever dat ze op het dekentje ligt dan op mijn kleertjes. Soms ligt ze daar te liggen en begint ze zonder reden heel hard te mauwen. Dan moet je dus even naar haar kijken en zeggen "Ja Mima, dat doe je goed!" . Dan is ze weer stil en gaat ze verder met slapen of wassen. Doe je dit niet, mauwt ze vrolijk door.

Zie hier huidige fotos van Mima!




En dan is er Sadi.
Ik vertelde hier een tijd geleden dat Sadi zo verlegen was, en schuw enzo. Daar is weinig meer van terug te merken. Sadi doet haar bijnaam "ninja" eer aan. Ze is een meester in verstoppen en het enige dat dan weggeeft dat er een kat ligt zijn haar twee geelgroene ogen.
Ze wil maar al te graag op schoot liggen en die hobby gaat gepaard met wat schattige "Mrrrr.. mrrauw!" geluidjes. Stiekem denk ik dat Sadi's papa een Siameesje was want ze lijkt er qua bouw en gedrag best veel op. Sadi wil graag bij je zijn.
Maar Sadi is een vuile sneak!
We kunnen tegenwoordig geen kip of vleesbotjes weggooien in de prullenbak, mevrouw vist ze er namelijk uit als je even niet kijkt. Ook weet ze dat ze de keuken niet in mag (die is off limits voor kittehs) maar probeert ze het toch. Mima overigens niet, die luistert wel naar die regel.

Ze is ook duidelijk de slimste van de twee.
We hebben hier een open kast als kamer verdeler staan. Aan de huiskamer kant heb ik er een groot stuk stof overheen gespannen zodat je er niet doorheen kijkt. Die lap stof zat goed vast met punaises en spijkers. Mevrouw Sadi is er sinds gisternacht achter dat die "muur" slechts stof is. Ze heeft het stof van de kast af getrokken en is door de kast heen geklommen naar de slaapkamer. Grom. Daar gaat onze nachtrust. Gisternacht hebben we van alles geprobeerd om de toegang te blokkeren. Tv ervoor, plank ervoor, nog een plank ervoor. Nee hoor, Sadi weet er steeds weer een weg omheen te vinden en heeft vannacht in de slaapkamer geslapen (dat willen we normaal niet, je houdt namelijk geen nachtrust over). Gelukkig snapte Mima niet hoe dit trucje werkt en bleef (al dan niet met veel gejammer) in de huiskamer.
Zo zie je maar.. kitteh outsmarts hoomin.

Aanschouw Sadi!





Verder heb ik zin in lex. Wordt wel lachen denk ik zo. Neem flappie de laptop mee dan kan ik in downtime even wat anime wegkijken! Hah! I r smrt! ;)